Walang Chapter 29!

I am truly sorry for the delay of Chapter 29. I read my story and realized that it sucks! It screams poor characterization, terrible grammar, and chaotic plot. After contemplating the problem from all sides, I revised my manuscript, thus, resulted to major changes in characters, plot and just about everything. Now, the question is:

“What shall I do next?”

I created a poll to know your opinion. Please have your say.

Regards,
Anino

Ika-dalawampu't apat na Kabanata

24

Ipinaliwanag ni Propesor Antonio ang proseso ng pakikipagtalastasan sa pamamagitan ng isipan. Ayon sa kanya, ang mundo ay puno ng enerhiyang walang tigil na umiinog sa sanlibutan. Ito ay nagmumula sa bawat nilalang sa karagatan, lupa at himpapawid. Ang mga enerhiya ay mistulang kumpol ng sinulid na lumilikha ng sala-salabat na trapiko na siyang konektado sa bawat nilalang na nabubuhay sa mundo. Ang ilang taong katulad ni Kristine ay mulat sa mga enerhiyang hindi nakikita ng iba kaya’t nagagawa nilang makipag-usap gamit ang utak. Kapag namatay ang isang tao, napuputol ang kaniyang sinulid at nawawala ang kaniyang koneksyon sa mga nabubuhay.

“Maaring patid na ang sinulid ni Lily kaya’t…” naputol ang pagsasalita ni Propesor Antonio.

“Sir, kailangan nating magreport sa pulis. Pinatay si Lily.” mariing pahayag ni Wiliard.

“Guys, we don’t know who or what caused Lily’s death. Pinatay ba siya o naaksidente? Sir, are you sure na patay na si Lily?” paninigurado ni Kristine.

“Wala akong sinabing pinatay si Lily. Masyadong malawak ang imahinasyon mo Williard.” sabi ni Propesor Antonio. “Kristine, bakit hindi mo subukang muling padalhan si Lily ng mensahe?”

Tumalima si Kristine sa nais ni Propesor Antonio. Ipinikit niya nag kaniyang mga mata. Ibinuhos ang kaniyang atensyon upang likhain ang imahe ni Lily sa kaniyang utak. Hindi rumehistro ang mukha ni Lily. Muli siyang nabigo sa ikatlong pagkakataon. Lingid sa kaniyang kaalaman, nagsimulang umagos ang mapupulang dugo mula sa kaniyang ilong.

“Tin, tama na yan.” wika ni Monroy.

“Susubukan ko ulit.” sagot ni Kristine habang nakapikit pa rin ang mga mata.

“Dumudugo na ang ilong mo” sabi ni Richard. “Tama na yan.”

Idinilat ni Kristine ang kaniyang mga mata at hinipo ang kaniyang ilong. Namantsahan ng sariling dugo ang kaniyang mga kamay. Kumuha siya ng tissue sa kaniyang bag at pinunasan ang dugo.

“Gusto mo ba ng tubig?” tanong ni Williard.

“I’m fine. I guess that does it. Wala na nga si Lily. What’s next?” wika ni Kristine.

“Kakausapin ko si Jay upang magsagawa ng paghahanap sa labi ni Lily sa lalong madaling panahon. Nang sa gayon ay malaman natin kung anong aksidente ang nangyari sa kasamahan niyo.” pahayag ni Propesor Antonio.

“Aksidente?” bulalas ni Williard.

Mula sa kanilang lamesa ay natanaw ni Monroy ang isang pamilyar na pigura ng lalaki. Nakatalikod ito sa kanya ngunit nakilala naman niya na si Jeff ito. Nilapitan niya ang kasamahan sa Akyat Kalikasan upang kamustahin.

“Hey,Jeff, nandito ka pala. Kamusta?” bati ni Monroy.

“Ayos lang ako. Ikaw?”

“Okay lang din. Siyanga pala, nakausap mo na ba si Lily?”

“Hindi naman siya nagre-reply sa mga text ko. Maging ang mga tawag ko ay hindi din niya sinasagot ang mga tawag ko.” mahinahon na paliwanag ni Jeff. “Hindi ko tuloy madala mga gamit niya sa kanilang bahay.”

“Hindi mo ba alam ang address nila?”

“Alam ko kaya lang …kaya lang ay may problema kami ng nanay niya.” wika ni Jeff. Sandali itong nanahimik at saka ngumiti ng tipid. “Magre-research muna ako para sa report sa Biology.”

Bagama’t nais pang tanungin ni Monroy ang kasamahan, naramdaman niya ang kalungkutan nito kaya’t nagpaalam na lang muna siya dito at saka nagbalik sa kanilang lamesa.

“Sino iyon? Miyembro din iyon ng Akyat Kalikasan,hindi ba?” tanong ni Prof. Antonio.

“Si Jeff po, Sir. Kasama din namin siya sa pag-akyat.” sagot ni Monroy.

“Inuulit ko, ako na nag bahalang makipag-usap kay Jay. Huwag ng makalalabas pa ang pinag-usapan natin. Maliwanag ba?” pahayag ni Propesor Antonio.

“Yes, Sir!” sang-ayon ni Monroy at Richard.

“Yup! Mahirap ding magpaliwanag kung paano ko nalamang wala na si Lily.” sabi ni Kristine.

“Malinaw ba sa iyo ang pinag-usapan natin, Williard?” tanong ni Propesor Antonio.

Isang pagtango ang itinugon ni Williard sa kaniyang propesor.

“Kung gayon ay umuwi na kayo at marami pa akong gagawin.” paalam ni Propesor Antonio.

Marami pang tanong ang nabuo sa kanilang isipan ngunit tinalikuran na sila ng kanilang propesor. Hudyat na wala itong balak na sagutin pa sila. Walang umiimik na iniwan ng apat ang aklatan. Nagpasiya silang magtungo na lamang sa Student Veranda. Pinuntahan ni Kristine ang mga kasamahang cheerleaders sa opisina ng Cheers!. Si Monroy, Williard at Richard ay dumiretso sa tambayan ng Akyat Kalikasan. Naabutan nilang nag-uusap si Tomy at Kim. Natutulog naman si Lanie.

“May balita na ba kayo kay Lily?” tanong ni Kim.

Inunahan ni Monroy si Williard na magsalita. Sinabi niyang wala pa siyang natatanggap na text o tawag mula sa kasamahan.

“Ewan ko ba.” kibit-balikat ni Monroy. “Chad, nag-text na ba sayo si Lily?”

“Hindi din.” sagot ni Richard.

“Ewan ko ba dun kay best friend. Pati ako ay hindi man lang tini-text!” wika ni Lanie. Nagising ito at kumuha ng isang malaking pakete ng Nips sa fridge. Binuksan niya ito at nagsimulang kumain ang grupo. Napansin ni Lanie na walang imik si Williard. Hindi din ito tumitikim ng Nips.

“Williard, ayaw mong Nips?” alok ni Lanie.

“Thanks.” tanggi ni Williard. “Nasaan si Jay?”

“Kaaalis lang niya. Pupunta siya sa library para kausapin yata si Sir Antonio.”

Mabilis na naubos ang tsokolate. Muling nagbukas ng pakete si Lanie at ipinagpatuloy ang pagkain at paku-kwentuhan.

“May naaksidente na ba sa inyo sa pag-akyat ng bundok?” tanong ni Williard.
“Teka…si Anna. Ahead siya sa atin ng 2 years. Nag-swimming kami sa Biak-na-bato. Muntik ng malunod si Anna.” kwento ni Lanie.

Bumukas ang pintuan at pumasok si Jeff. Umupo ito sa tabi ni Williard.

“Nasaan si Jay?” bungad ni Jeff.

“Kausap si Sir Antonio.” sagot ni Tomy.

“May report ako sa Bio. bukas!” bulalas ni Jeff. “ Magpapatulong sana ako. Okay ka lang, Williard?”

Kumuha si Jeff ng ilang piraso ng tsokolate mula sa supot na hawak ni Monroy. Inilahad niya ang kaniyang kamay kay Williard. Muling tumanggi si Williard.

“Sige, C.R. lang muna ako.” paalam ni Jeff sa grupo. Isinubo nito ang Nips at saka lumabas ng opisina.

Ipinagpatuloy nila ang kwentuhan. Ilang sandali pa ay dumating si Kristine. Nagpaalam si Monroy, Williard at Richard sa kanilang mga kasamahan at saka lumabas ng opisina. Naglakad ang apat patungo sa parking lot ng unibersidad upang ihatid si Kristine sa kotse nito.

“Kailan ang competition?” tanong ni Monroy.

“Next week na! Excited na nga ako!” sagot ni Kristine. Kahit sabik ay nababagabag siya sa natuklasan tungkol kay Lily.

“Don’t worry,Tin. We will be there!” sabi ni Monroy.

“Oo naman! Hindi kami mawawala sa first competition mo.” dugtong ni Richard.

“You better be there. Hahaha!” sabi ni Kristine.

Narating ng apat ang parking lot. Bago sumakay ng kotse ay nagpaalam si Kristine sa mga kaibigan.

“Kaya mo bang mag-drive,Tin?” tanong ni Williard.

“Williard, ayos lang ako. I can take care of myself. Thanks.”

“Ingat sa byahe.” sabi ni Richard.

“Text me kapag nakarating ka na sa bahay.” sabi ni Monroy.

“Aksaya pa yan sa load. Pwede ko namang ipaalam na nakauwi na ako sa isip lang.” pabiro ni Kristine. “Joke lang. Sige uwi na ako.”

Lumabas ng paaralan ang tatlo ng makaalis si Kristine. Bago pumara si Monroy at Richard ay pinasakay muna nila si Williard ng bus patungong Buendia. Sumakay ang dalawa ng isang FX biyaheng Fairview. Katahimikan ang namayani sa pagitan ng magkaibigan. Makalipas ang sampung minuto ay binasag ito ni Richard.

“Punta ko sa inyo para matingnan natin yung mga pics.” bulalas ni Richard.

“Next time na lang dahil masyado ng late.” sabi ni Monroy. Nagtatampo siya sa kaibigan. Inilihim ni Richard sa kanya ang tungkol sa signos na nakita nito kay Lily.

“10 p.m. pa lang naman. Baka nandoon na tayo sa inyo before 11.”

“Not now, Ricardo, pagod ako!”

Hindi na nagpumilit si Richard. Tinawag siyang “Ricardo” ng kaniyang kaibigan. Isang senyales na galit si Monroy. Naidlip na lang siya upang maiwasan na salubungin ang hindi magandang nararamdaman ni Monroy. Mahigit kalahating oras ng biyahe pa ang lumipas at nakauwi ang magkaibigan.

Ika-dalawamput dalawang Kabanata

“Shit! Ang sakit ng ulo ko!” sigaw ni Monroy na dahilan ng pagkagising ni Richard at Wiliard.

“Ang lakas palang tumama ng lambanog!” sabi ni Richard.

“Obvious naman kagabi na super-bangag ka!” wika ni WIlliard. “Hahaha!”

Lumabas ang tatlo sa kanilang tent upang mag-init ng tubig para makapagtimpla ng kape. Nakita nila si Jay na umiinom na. Maaga itong gumising at nagpakulo ng tubig. Matapos magtimpla ang tatlo ay nakipagkwentuhan sila kay Jay.

“Monroy, saan mo nabili yang tent mo? Ang ganda kasi.” tanong ni Jay.

“Galing yan sa states. Regalo ng papa ko.” sagot ni Monroy.

“Ito ang unang bundok na napuntahan ng tent na yan.” dagdag ni Richard.

Mula sa kanilang mga tents ay naglabasan ang iba pang mountaineers. Matapos magtimpla ng kape ay sumali ang mga ito sa kwentuhan.

“Kamusta mga tulog niyo?” tanong ni Jay.

“Memorable ang Banahaw sa akin.” sabi ni Tomy.

“Memorable naman talaga ang first climb.” sabi ni Lanie.

“Ito ang unang bundok na inakyat ko at ang unang pagkakataon na nasayaran ng alak ang lalamunan ko.” paliwanang ni Tomy. “Hahaha!”

Nagtawanan ang lahat ng mountaineers ng marinig ang tinuran ni Tomy.

“Si Kim nga nawala ang pagiging seryoso.” sabi ni Williard.

“Kim,sana lagi ka na lang lasing!” wika ni Richard.

“Shhhh…huwag kayong maingay dahil baka maistorbo ang bundok.” nakangiting wika ni Kim sabay kindat.

Muling nagtawanan ang lahat.

“Magandang umaga!” masiglang sabi ni Jeff.

“Saan ka nang-galing?” tanong ni Jay.

“Duon sa altar. Akala ko kasi ay nandun si Lily.” sagot ni Jeff. “Kim, nasaan si Lily?”

“Wala na siya sa tent ng magising ako. Baka naman nag…alam mo na yun.” sagot ni Kim.

“Hahaha! Mukhang lasing ka pa Kim!” biro ni Monroy.

“Mag-kape ka na.” alok ni Jay.

Tinungo ni Jeff ang kinalalagyan ng maliit na kaserola. Nilagyan niya ito ng tubig at muling isinalang sa stove upang pakuluin ito. Ilang sandali lang ay kumulo ang tubig kaya’t isinalin niya ito sa dalawang tasa.

“Ahhh! Shit!” hiyaw ni Jeff. Natapunan siya ng mainit na tubig sa kaliwang kamay.

“Hoy, ayos ka lang diyan?” pasigaw na tanong ni Monroy.

“Napaso ako!” sagot ni Jeff.

Nagtimpla ng dalawang tasang kape si Jeff at saka tinungo ang umpukan upang sumali sa usapan.

“Uy,bakit dalawa yan? Kayo na ba?” tanong ni Lanie.

“Secret!” sagot ni Jeff. “Ang lakas palang tumama ng lambanog.”

“Change topic daw sabi ni Jeff!” sabi ni Richard.

“Grabe yata yang paso mo.” sabi ni Kim. “Nalapnos yang balat!”

“Bagong kulo kasi yung tubig. Malayo naman yan sa bituka.” paliwanang ni Jeff.

Nakalipas ang labinlimang minuto ng kwentuhan ay hindi pa din nagpapakita si Lily.

“Maghanda na kayo. Aakyatin natin ang second at third peak.” wika ni Jay.

“Yeah!” sabay na sigaw ni Monroy at Richard.

“Jay, eh paano si Lily?” tanong ni Williard.

“Hindi naman baguhang mountaineer si Lily. Malay natin ay nauna na yun sa second peak.” sagot ni Jay.

“Oo nga!” dagdag ni Lanie.

“O sige, ganito na lang, hihintayin ko na lang muna si Lily dito.Baka kasi magbalik yun at makitang wala tayo ay magtampo.” paliwanang ni Jeff.

“Sigurado ka, Jeff?” tanong ni Monroy.

“Oo. Tsaka medyo kumikirot itong kamay ko.” sagot ni Jeff. “Okay lang ako. Larga na!”

Ganyan talaga ang nagagawa ng pag-ibig.” biro ni Monroy.

Nagpaiwan si Jeff sa kampo upang hintayin si Lily. Bago umalis ay binigyan ni Kim ng baby oil ang binata para sa lapnos nito.
Pansamantalang iniwan ng mga mountaineers ang kanilang campsite upang akyatin ang dalawa pang tuktok ng Bundok Banahaw. Ang mga ito ay kilala sa tawag na Ikalawa at Ikatlong durungawan. Matarik at mahirap ang daan patungo dito kaya naman “assault” ang kailangan. Para sa mga umakyat ng bundok, ang assault ang sistema kung saan ay tali at tubig lang ang bitbit sa pag-akyat. Ang lahat ng gamit ay maiiwan sa campsite na matatagpuan sa Unang Durungawan. Ang iba naman ay mapilit na dalhin ang kanilang camera upang kumuha ng larawan. Katulad ni Monroy na tuwang-tuwa ng marating ang ikalawang tuktok.

“Ang gandang puno nito.” sabi ni Monroy habang kinukunan ng litrato ang isang higanteng puno. “Chad, anong puno ito?”

“Malay ko ba dyan.” sagot ni Richard.

“kalumpang yan.” sabat ni Williard. “Nasaan kaya si Lily?”

“Nandyan lang yun, pare.” sabi ni Monroy.

“Baka nga “call of nature”, tol.” dagdag ni Richard.

Ipinapatuloy ng mga mountaineers ang pag-akyat. Narating nila ang Ikatlong Durungawan. Napakaganda ng kanilang pinagmamasdan. Nakatunghay ang lahat sa tanawin na mistulang obra-maestra ng Inang Kalikasan.

“Wow!” sabi ni Monroy. Niyaya niya ang bawat isa na pumuwesto. Isa-isa niyang kinuhanan ng solong litrato ang lahat.

Sandali pang ginalugad ng mga mountaineers ang Ikatlong Durungawan. Makalipas ang mahigit tatlumpung-minuto ng pamamasyal, nagpasya ang lahat na bumalik sa Unang Durungawan. Sa campsite, nadatnan nila ang isang kaldero ng bagong lutong kanin. May isang papel na iniwan si Jeff.

“Nagsaing na ako. Anong ulam natin? Hanapin ko lang si Lily.”

“Wala pa din si Lily?” tanong ni Kim.

“Nasaan kaya yung loka na yun? May load ka ba Jay?” tanong ni Lanie.

“Oo. Ite-tex ko siya.” sagot ni Jay. Kinuha niya ang kaniyang cellphone at lumikha ng mensahe para kay Lily.

“Walang signal. Pupunta lang ako sa Altar para i-send ito.” wika ni Jay.
“Maghanda na kayo dahil bababa na tayo.”

Nagtungo si Jay sa Altar upang ipadala ang mensahe kay Lily. Nagtulong-tulong si Lanie, Kim, at Tomy sa pagluluto ng almusal. Inihaw na tinapa at Maling at pancit canton ang inihanda ng tatlo. Niyaya naman ni Monroy si Richard at Williard na maglinis ng paligid. Inilagay nila ang kanilang mga basura sa isang plastik. Maging ang mga basurang hindi nanggaling sa kanilang grupo ay pinulot nila. Dalawang plastik ng basura ang kanilang nakolekta. Dumating si Jay.

“Nag-text na ako. Sinubukan kong tawagan pero patay yata yung cellphone niya.” pahayag ni Jay.

“Hindi din naman siya nag-text sa akin.” sabi ni Lanie.

Dumating si Jeff.

“Wala pa din si Lily?” bungad nito.

“Wala pa eh. Saan ka nanggaling?” tanong ni Jay.

“Hinanap siya.”

“Halika na at mag-breakfast.” yaya ni Jay.

“Mamaya na! Hanapin muna natin siya!” wika ni Jeff. Medyo mataas na ang boses nito.

“Ano kaya kung hanapin muna natin si Lily?” suhestiyon ni Kim.

“Ti-nex ko na siya. Hintayin na lang natin ang reply niya habang kumakin.” kontra ni Jay.

“Agree ako diyan. Mountainer si Lily. Baka naman nagpasya lang yun na mag-sight-seeing.” dagdag ni Lanie.

Tahimik na kumain ang mga mountaineers. Kahit na nag-aalala sa kalagayan ni Lily, hindi maitatatwa na gutom ang bawat isa. Mabilis na natapos ang almusal ng grupo.

“Duon ako maghahanap.” bungad ni Jeff habang nakaturo sa isang direksyon.

“Duon naman kami ni Kim.” wika naman ni Lanie.

“Good thing ba na magsolo ka, Jeff?” tanong ni Monroy.

“Sandali! Kailangang may maiwan dito para magbantay ng mga gamit. Tatluhan na lang.” suhestiyon ni Jay.

“Ako, si Williard at si Richard.” masiglang wika ni Monroy.

“Lahat kayo ay baguhan. Ganito na lang, ako, si Jeff at ikaw Williard ang magkakasama.” mariing sabi ni Jay.

“I guess, si Kim at Tomy ang maiiwan sa campsite. Kaming tatlo ni Monroy at Richard ang aalis. Okay lang ba sa inyo yun?” tanong ni Lanie.

“Ayos lang! Ingat kayo.” tugon ni Kim.

"Inaantok pa rin kasi ako." dagdag ni Tomy.

Nahati ang pangkat sa dalawang maliit na grupo. Ang una ay binubuo nila Jay, Jeff at Williard. Ang ikalawa ay sila Lanie, Monroy at Richard. Si Tomy at Kim ang naiwan sa kampo upang magbantay. Napagkasunduan ng lahat na magbalik sa campsite sa oras na alas-nuebe.

Monroy, solo pic naman dyan.” hiling ni Lanie sa kasamahan. Pumuwesto siya sa tabi ng isang marikit na bulaklak.

“Say cheese.” sabi ni Monroy.

KLIK…

Hilig ni Monroy ang potograpiya. Mas gusto pa nga niya na siya ang kumukuha kaysa siya ang kinukuhanan.

“Nasaan kaya si Lily?” tanong ni Monroy.

“Malakas ang kutob ko na ayos naman siya. Baka naman tinawag ni Mother Nature. Pagkatapos ay nag-sight-seeing.” sagot ni Lanie.

“Sana nga.” sabi ni Monroy.

Sinuyod ng tatlo ang isang parte ng bundok. Habang naglalakad ay panay ang bigkas nila sa pangalan ni Lily. Narating nila ang isang matarik na bangin. Muli nilang tinawag ang pangalan ng kasamahan. Mula sa kinatatayuan, napansin ni Richard ang isang bilugang bagay sa bangin. Kulay itim ito na wari ay napaliligiran ng mga buhok.

“Ano yun?” tanong ni Richard sa dalawang kasama.

“Alin? Saan?” balik-tanong ni Lanie.

“Parang…parang...” paputol-putol na pahayag ni Richard. Hindi siya sigurado sa nakikita.

“Nasaan ba? Ah…nakita ko na. Shit! Ano yun?” hilakbot na wika ni Lanie.

“Oo nga! Parang ulo!” sigaw ni Monroy.

Nagkatinginan si Lanie, Monroy at Richard. Sandaling naghari ang katahimikan.

“Wala yun! Baka kung ano lang yun!” wika ni Lanie. Pinasigla niya ang kaniyang tinig. Iwinaksi ang totoong nasa isipan.

“Baba tayo.” suhestiyon ni Richard.

“No need for us to go there.” sabi ni Monroy. Gamit ang zoom ng kaniyang camera, tinutukan at kinuhanan niya ng litrato ang nasabing bagay pagkatapos ay sinuri ito sa screen. Siniko niya si Richard at saka ipinakita ang litrato sa screen.

“Loko ka! Buko yun! Bulok na kasi kaya nangitim na!” wika ni Monroy.

Lumapit si Lanie sa dalawa upang tingnan ang litrato.

“Lasing ka pa yata,Richard!” sabi ni Lanie. “Hahaha!”

Ipinagpatuloy ng tatlo ang paghahanap kay Lily. Panay pa rin ang klik ng camera ni Monroy. Sampung minuto bago mag alas-nuebe, nagyaya si Richard na bumalik sa campsite.

“Just a minute.” wika ni Monroy. Nakatutok ang kaniyang camera sa isang parte ng bundok. Gamit ang zoom ng kaniyang aparato, natanaw niya si Jay, Jeff at Williard. Tinutukan niya ng malapitan ang tatlong kasamahan at saka kinuhanan ng ilang litrato ang mga ito.

“Andun sila. Pabalik na din sa campsite!” sabi ni Monroy.

“Sinong sila?” tanong ni Richard.

“Kita mo sila diyan sa camera? Napaka-high tech naman niyan!” bulalas ni Lanie. “Patingin nga!”

Pinasilip ni Monroy si Lanie sa kaniyang camera.

“Ganyan pala yan! Kahit malayo ay matatanaw pa din basta naka-zoom!” sabi ni Lanie.

“Medyo Malabo nga lang kapag super layo na.” dagdag ni Monroy.

“Tara,balik na tayo!” yaya ni Richard sa dalawa.

Mas mabilis ang pagbalik kaysa sa pag-alis. Eksakto alas-nuebe ay nakabalik ang tatlo sa campsite. Naunahan pa sila ng kabilang grupo na marating ang kampo.

“Nag-reply na si Lily.” mahinahong sabi ni Jay. “Umuwi na pala siya dahil may emergency.”

“Huh? Ano daw yung emergency?” mabilis na tanong ni Lanie.

“Hindi niya binanggit. Sana naman ay hindi ganoon kasama yung emergency.” sagot ni Jay.

“Pabasa nga ng text niya, Jay.” sabi ni Williard.

Iniabot ni Jay ang kaniyang cellphone kay Williard. Agad naman itong ibinalik ni Williard matapos mabasa ang mensahe mula kay Lily.

"Huwag mo munang burahin yan,ha." sabi ni Wiliard kay Jay.

“At least, alam natin na walang nangyari sa kaniya.” dagdag ni Kim.

“Oo nga. Sige, ako na lang magbubuhat ng gamit niya.” masiglang pahayag ni Jeff. “Kahit mahirapan akong magdala ng mga iyan ay ayos lang dahil ako naman ang maghahatid niyan sa bahay nila.”

“May motibo naman pala! Tutulungan ka naman namin!” sabi ni Lanie.

“Sa Tatlong Tangke tayo bababa. Dapat ay nasa kapatagan na tayo bago mag-alas kuwatro dahil mahihirapan tayo kapag naabutan tayo ng dilim.” aliwanag ni Jay.

“Teka, diba si Lanie ang sweeper? Dapat siya ang magbubuhat ng gamit ni Lily!” pahayag ni Monroy.

“Oo nga! Hahaha!” sabay na hirit ni Richard at Tomy.

“Break camp!” sigaw ni Jay.

Ika-dalawamput Isang Kabanata

21

Tumalikod ang dalaga at naglakad pabalik sa campsite. Iyon ang pagkakataon na hinihintay ng anino. Lumabas ito sa pinagtataguang bato at sinundan ang babae. Gamit ang isang sanga ng kahoy ay hinambalos niya ang ulo ng dalaga kaya’t nabuwal ito sa lupa. Bago pa makasigaw ang babae upang humingi ng saklolo ay tinapakan niya ang batok nito. Hindi makakilos ang kaniyang biktima. Walang laban sa malakas na pwersang nakadagan. Ipinatong ng anino ang isa pa niyang paa sa batok ng dalaga at marahas na tumalon. Lumagutok at nabali ang gulugod ng babae.

Parang baboy na binuhat ng Anino ang walang malay na biktima. Maliksi itong naglakad papasok sa gubat. Sanay ang buhong na gumalaw sa kasukalan. Tahimik, mabilis at tumpak ang bawat hakbang. Huminto ang buhong sa pagitan ng dalawang higanteng puno na napalilibutan ng mga tinik. Mistulang isang hayop na siniyasat nito ang paligid. Rumonda habang panay ang singhot sa hangin. Nang makatiyak na libre sa peligro ang lugar ay bumalik ito sa nakahandusay na biktima. Dinilaan ng buhong ang leeg ng biktima at saka sinalat ang pulso. Bumakas ang kasiyahan sa mukha nito ng maramdamang buhay pa ang babae. Sabik at naglalaway na inamoy ng buhong ang leeg ng biktima. Dinila-dilaan ang mukha. Nang magsawa sa mukha ay bumaba ito at saka hinimod ng todo ang parteng leeg. Nanginginig ang buhong sa kasabikan sa laman. Tumayo ito at saka naghubad ng baro. Pinagmasdan ng buhong ang katawan ng kawawang babae na lalong nagpaulol dito.

Inililis ng buhong ang pang-itaas na suot ng biktima. Sinalat at hinaplos ang tiyan nito. Dinama ang init ng katawan. Ang kamay na gumagalugad sa tiyan ay naging marahas. Gamit ang malalakas na daliri ay tinusok ng buhong ang sikmura ng babae. Mula sa napunit na laman ay umagos ang masaganang dugo. Winakwak ng buhong ang tiyan ng biktima. Kinalkal ang lamang-loob na waring may hinahanap.
Nagkamalay ang babae dahil sa matinding sakit na nararamdaman. Nanghilakbot ito ng makitang hinahalukay ng buhong ang kaniyang tiyan.

“Ikaw?!” gimbal na wika ni Lily.

Tinangkang sumigaw ng babae ngunit nabigo ito dahil naging maagap ang anino. Tinakpan ng buhong ang bibig ng babae. Nagpambuno ang dalawa. Lumaban ang babae sa kabila ng matinding sakit at hirap na nararamdaman.Ubod lakas na tinadyakan ng babae ang buhong na naging dahilan ng pagtilapon nito. Sapo ang ilang bituka na nakalawit mula sa tiyan, tumindig ang babae upang tumakas. Ilang hakbang pa lang ang nagagawa nito ay dinamba ng buhong ang babae. Nabuwal ito sa lupa. Walang inaksayang sandali ang buhong. Hinawakan nito ang bunganga ng babae. Nais itong paghiwalayain. Walang magawa ang biktima sa lakas ng buhong. Ibinaon ng babae ang kaniyang mga kuko sa kamay ng buhong upang mabitawan siya nito. Walang silbi ang paglaban ng babae. Unti-unting nagugutay ang bibig ang babae. Panay ang agos ng luha at dugo. Nagsasanib sa lupa at lumikha ng pulang lawa. Huminga ng malalim ang buhong at marahas na binaltak ang bahagi ng ulo. Napunit ang laman. Nabakli ang leeg at nabaklas ang buto. Humiwalay ang ulo sa panga.

Itinihaya ng buhong ang walang buhay na biktima. Itinuloy nito ang naudlot na paghalukay sa laman-loob. Ilang sandali pa ay kumislap ang mga mata ng buhong. Kumabig ito at may binatak sa loob ng tiyan. Nakangisi at tumutulo ang laway ng buhong sa kasabikan. Hawak nito ang atay ng biktima. Sinamyo ng buhong ang atay. Dinamdam ang init nito. Ilang sandali pa ay sinimulan nito ang paglapang sa atay. Marahan ang pag-nguya. Nilalasap ang linamnam. Ninanamnam ang sarap. Nang maubos ang atay ay hinimod ng buhong ang sariling palad upang simutin ang natirang laman. Pagkatapos ay luminga-linga ito sa paligid na waring may hinahanap. Ngumisi ito ng makita ang pakay. Tumayo ito at mabilis na dinampot ang ulo ng babae. Inamoy-amoy ng buhong ang ulo at saka dumukot ng kaunting utak mula sa nawasak na bunganga. Saka ito isinubo. Dahil hindi nagustuhan ang lasa ay agad na idinura ng buhong ang utak. Ibinato nito ang ulo na siya namang tumama sa isang malaking puno.

Dinampot ng buhong ang hinubad na baro at saka nilisan ang lugar.

Para sa mga Alagad ng Kalikasan

Isang linggo kong sinubukan *i-host ito sa imageshack ngunit ako ay nabigo. Dito ko na lang ilalagay. Maaari niyo itong kunin kung nais niyong ilagay sa inyong blog. Ako naman ang kumuha nito kaya pinapayagan ang lahat ng gustong mang-umit este manguha.

Alam ko naman na hindi ito kagandahan. Tipikal lang na litrato. Bahala na kayong maghanap ng *hosting site.

Interview With A Shadow

Magandang araw sa lahat. May interbyu ako dito: http://www.storiesfromthailand.com/.
Mayroon itong tatlong bahagi, una, ikalawa, at ikatlo. Ingles ang ginamit namin sa interbyu kaya marami akong naubos na tissue dahil sa pagdugo ng aking ilong. Kaya kung may interes kayong malaman ang lahat ng tungkol sa akin,punta lang kayo diyan sa site. Huwag kalimutang mag-iwan ng puna at pindutin ang *excellent* rating.

Sa palagay ko, magandang paraan itong interbyu para magkakilala ng lubos ang mga bloggers. Ano sa palagay niyo? Sino ang gustong magsimula?

Ang Puso sa Ulap

Maraming salamat kay Barefoot Alchemist para sa award na kaniyang ibinigay. Kung nais niyong malaman ang dahilan sa likod ng kanyang pangalan ay bisitahin niyo siya.

Nais kong igawad ang karangalan na ito sa dalawang malupit na blagista, kay Pen Palaboy at Verso Para Libertad.

Sana ay dumami pa ang katulad niyo!